با توجه به نزدیک شدن به ایام 1 مبارک 1 باید یواش یواش بریم به سمت خوراکی های 1 افطاری و سحری. 1 و گردو در کنار هم یک ترکیب خوشمزه و مقوی هستند. یکی از همین خوراکی های خوش طعم کم حجم و پر انرژی که خیلی هم ساده طبخ میشه، 1 هست. این شیرینی جنوبی اصیل به خاطر وجود خرما و گردو کره انرژی فوق العاده ایی داره که حتی یه جوریایی بهترین داروی فشار پایین هم محسوب میشه.
به خاطر طبع گرم این خوراکی خوشمزه، جزو دسرهای پاییزی هم محسوب میشه. از طعم و عطر بینظیرش چیزی نمیگم که خودتون تجربش کنین!
با ما همراه شوید تا در اکالا بلاگ رنگینک خوشمزه برای سفره افطاری را آماده کنیم.
| آرد | 2 پیمانه |
| کره | 200 الی 250 گرم |
| پودر دارچین | 1 قاشق مربا خوری |
| پودر هل | 1/2 قاشق چایخوری |
| خرما | به مقدار لازم ( با توجه به اندازه ظرف) |
| گردو | به مقدار لازم |
| پودر نارگیل یا پسته | به مقدار لازم ( برای تزیین) |
1- ابتدا کره را داخل ماهیتابه میریزیم اجازه میدهیم تا با حرارت ملایم آب شود. مقدار کره بستگی به سلیقه خودتان دارد؛ اگر دوست داشتید رنگینکتون کم چرب باشه، 200 گرم و در غیر اینصورت 250 گرم کره استفاده کنید.
2- آرد را الک میکنیم که زمان تفت دادن، گوله گوله نشود و آن را به کره اضافه کرده و با حرارت ملایم تفت میدهیم تا بوی خامی آن از بین برود و سرخ شود. در این مدت مرتب آرد را هم می زنیم که نسوزد.
3- تا آرد سرخ شود، داخل خرماهایی که از قبل به هسته ی آنها در آورده ایم را گردو میگذاریم. مقدار خرما بستگی به اندازه ظرفمان دارد و باید قدری باشد که سطح ظرف کاملا با خرما پوشانده شود.
4- حالا دیگر کم کم آرد سرخ شده و رنگشم تیره شده است. شعله را خاموش میکنیم و حدود 2 الی 3 دقیقه به مخلوط آرد اجازه میدهیم تا از حرارت زیادش بیوفتد و بعد دارچین و هل را اضافه کرده و مواد را خوب با هم مخلوط میکنیم.
5- حالا مقداری از مخلوط را داخل ظرف سرو میریزیم. روی مخلوط را کاملا با خرما پر میکنیم.
6- در نهایت باز هم از مخلوط آرد روی خرماها میریزم تا روی خرماها کاملا پوشیده شود. در انتها رنگینک را داخل یخچال میگذاریم تا خودش را بگیرد و آخر سر از یخچال در می آوریم و با پودر نارگیل یا پسته تزیین کرده و سروش میکنیم.
من مریم فرخی هستم.متولد بهار ۷۲
از یک استان سردسیر با کوه ها ی بلند و درخت های بلوط و گردو و کلی گندم زار که بعد از ازدواج راهی گرم ترین استان کشور شدم
از سال ۹۱ ساکن جایی شدم که تپه های خاکی و دشت هایِ پر از مشعل های روشن و سوزان گاز داره! و قطعا سایه ی نخل های سر افرازش به بزرگی و خنکای سایه ی بلوط های ارتفاع نشین نیست! این دوری از خانواده و تفاوت هر کسی رو نا آروم و مضطرب می کنه. و آشپزی برای من مثل مدیتیشن عمل می کنه. من آشپزی می کنم که آروم شم. و لذت ببرم از لحظه لحظه ی زندگی!
من یه مادر معمار و عکاس و کمی آشپز هستم!
برچسب:
نویسنده: نیلوفر ابی